Merhaba sevgili arkadaşlar,

Nasılsınız? 

Beni sorarsanız iyiyim. Bu sene mart ayında babam vefat ettikten sonra hızlı bir şekilde üniversiteye hazırlanma dönemim oldu. Sınava iki buçuk ay kalmıştı ve bir sürü konu vardı. Gerçekten kısa sürede ne kadar çalışılabilirse o kadar çalıştım. Son 2 hafta kala yoruldum ve bunun bir haftasını dışarıya çıkarak sürdürdüm. Son hafta ise edebiyat ve tarih tekrarlarımı yaptım. Benim üniversite sınavına girme amacım meslek değiştirmekti. Ben bir mühendisim ve 7 yıldır bu işi yapıyorum ama bana göre olmadığını uzun süredir düşünüyordum çünkü mutlu değildim. Bu yüzden düşündüm ve kendimi keşfetme yolculuğumda Psikoloji bölümünün bana en uygun olacağına karar verdim. Aslında ben psikoloji okumak için sınava girdim.

Çok şükür ki İstanbul Üniversitesi Psikoloji bölümünü kazandım.

Yeni umutlarla yelken açıyorum. 

Sevgilerimle

 

Bu yazım tamamıyla yaşadıklarımla ilgilidir. 

<< Kanserle ilgili önceki yazım

Babama bir sene önce akciğer kanseri teşhisi kondu. Akciğer kanseri genelde sigarayla ilintili olan bir kanser türü. Hastaların geçmişinde genelde sigara olur. Babam 40 yılı aşkın bir süredir sigara içiyordu. Bu süre zarfında da genelde kuru öksürüğü olurdu ancak göz ardı ederdi. Kaç kere sigarayı bıraktırmaya çalıştık ama nafile. Asla bırakmam diyordu. Derken 2022 yılı Şubat ayında rahatsızlandı, röntgen çekildi ancak hiçbir şey görünmedi, doktor da bir şeyden şüphelenmedi ama ben o gün rüyamda ağladığımı gördüm ve bu rüyadan etkilendim. Anneme rüyamı anlatınca "kızım bir sorun yokmuş" diyerek teselli etti ancak tatmin olmadım. Derken babam 2022 Nisan ayında -yani 2 ay sonra- rahatsızlandı, tam Ramazan ayıydı. Sodyum değeri düşmüştü. Doktorlar Sodyum takviyesi yaptı, 3 gün hastanede yattı ancak bundan sonraki süreçte Sodyum değeri sürekli düştü. Bense kanserden şüphelenmeye başladım. Yaptığım araştırmalar neticesinde Sodyum değerinin akciğer kanseriyle ilintili olduğuna dair makaleler okudum. Doktorlar ise henüz anlayamamıştı. -evet, babama tuzsuz yemekten dolayıdır diyen bir doktor bile oldu, babam bu yüzden annemi suçladı :) -

Derken biz Göğüs Hastalıkları bölümüne randevu aldık. Bu konudan bu yazımda bahsetmiştim. Bu yüzden uzun uzun yazmayacağım. Merak edenler okuyabilir.

Özetlemem gerekirse, kanser teşhisi 2022 Haziran ayında yani tam 2 ay sonra konulabildi ve maalesef birinci evre değildi. Çünkü akciğer kanseri, sonlara doğru bünyeyi etkilemeye başlıyor. Kanser küçük hücreli ve küçük hücreli olmayan olarak ikiye ayrılıyor. Babamın ise maalesef küçük hücreliydi. Hücreler küçük olduğu için görünmemişti. Sağlıklı bir hücre gibi davranıyorlardı. Bu yüzden çok sonradan fark edilebildi.

Bu arada merak edenler olacaktır, babam daha iyi.

Bir sonraki yazımda tedavi sürecinden bahsedeceğim. 

Sevgilerimle,

Kuklanız!

Sabah uyandığımda cep telefonumda bir haber bildirimi gördüm: "Saat 4.17 'de Maraş'ta 7,4 büyüklüğünde bir deprem oldu."-Kandilli Rasathanesi sonrasında 7,7 olarak güncelledi- Depremin çok şiddetli olduğunu düşündüm ancak büyük yıkımlı bir deprem olduğunu düşünmemiştim. Derken haberler yavaş yavaş gelmeye başladı. Sonra aynı gün 13 sularında 7,6 büyüklüğünde bir deprem daha meydana geldi. Şok oldum, şok olduk. Kahramanmaraş, Gaziantep, Adıyaman, Malatya, Şanlıurfa, Kilis, Osmaniye, Diyarbakır, Adana ve Hatay! Depremden 10 il etkilenmişti. Kimse bu kadar yıkımlı bir deprem olduğunu tahmin etmemişti. Birkaç gün sürekli haber izledim ve psikolojim bozuldu. Yolların ve havaalanlarının hasar alması sonucu yardım çok geç ulaştı, insanlarımız geceyi soğukta ve dışarıda geçirdi. Her yerde enkaz ve kurtarılmayı bekleyen insan çığlıkları... Ancak gücün yok ki kolonları kaldırasın... Bu deprem sadece maddi bir yıkım değil, manevi bir yıkımda oldu hepimiz için. Yaraların sarılması uzun zaman alacak ve unutulmayacak. Bu vesileyle İnşallah Güneydoğu Anadolu Bölgemizin meskenleri sağlam olacak. Şimdilik(!) müteahhitler çürük yapı yapmaktan korkacak. Sonra ne olacak, bilemiyoruz. Ancak inşallah artık iyi bir denetim mekanizması kurulur ve caydırıcı cezalar verilir.

Gelelim İstanbul'a;

1999 depreminin ardından 24 yıl geçmiş. Peki İstanbul'da depremle ilgili iyileştirici bir süreç başlatıldı mı? Ben görmedim. Naci Görür, Celal Şengör gibi değerli bilim adamları da bu konuyu dile getiriyor. İstanbul'da evler çok eski ve nüfus çok kalabalık, 20 milyona yakın insan yaşıyor. Ticaretin ve sanayinin kalbi burada atıyor. Şiddetli bir deprem olursa ne olur, bir planımız var mı? Maalesef, hayır! Kanal İstanbul projesi yapacağımıza evlerimizi güçlendirmeye bakmalıyız. Birçok yapıda denetim yok, Fatih gibi eski yerleşimlerde güçlendirme çalışmaları yok. Yeni yapılan evler deprem yönetmeliğine uygun mu yapılıyor, emin değilim. Hatta yapılmadığına emin olabilirim.

Size kendi oturduğum evden örnek vereceğim. Eyüpsultan'da ikamet ediyorum. Bu eve taşındığımızda bina yeni yapılmıştı. Burada oturmaya başlayalı 3,5 yıl oluyor. Ancak evin asansör boşluğundan su çıkıyor. Bu yüzden binaya iskan verilmediğini düşünüyorum. Ev sahibi bu konu hakkında herhangi bir yorum yapmıyor. Muhtemelen evin temelinde su var, iyi bir yalıtım yapılmamış. Bina 3,5 yıllık olmasına rağmen inanın, depreme dayanıklı olduğuna inanmıyorum. Dıştan çok süslü, içi ise çürüyor gibi geliyor. Bu nedenle taşınmaya karar verdik. Şu sıra İstanbul'da yaşayıp yaşamamayı konuşuyoruz. İşlerimizi toparlayabilirsek bu kalabalık şehirden artık ayrılmayı düşünüyoruz. Ayrıca bu depremle birlikte zemin ve bodrum katlarında yaşayan insanların kurtulma şanslarının çok az olduğunu görmüş olduk. Bu deprem tüm Türkiye'de bir sorgulamaya neden oldu diye düşünüyorum. 

Hatta İstanbul'un göç vereceğini bile düşünüyorum. İnşallah ülkemiz için en hayırlısı olur ve olmuştur. Rabbim bir daha yaşatmasın. Tedbirli bir ülke olmayı becerelim İnşallah.

Hepimize çok geçmiş olsun! 

Sevgilerimle,

Kuklanız!

 

Geçen eşimin arkadaşlarından birini ziyarete gittik. Eşim, arkadaşının hanımıyla tanışmamı çok istiyordu. Ziyarete 3 aile olarak gittik ve hanımlar olarak hiçbirimiz birbirimizi tanımıyordu. Sadece eşlerimiz uzun süredir arkadaşlardı. Neyse ben bu tarz buluşmaları pek sevmem çünkü nedendir bilinmez insanlarla tanışmaktan pek hoşlanmıyorum. Ama tanışınca da çok güzel iletişim kuruyorum. Neden tanışmayı sevmediğim ise ayrı bir muammadır bende.

Neyse, ev sahibinin hanımıyla tanıştık, bana çok sıcak davrandı. Daha sonra teker teker diğer arkadaşların hanımları teşrif ettiler. Sonra hepimizde bir sessizlik oluştu. Birbirimiz hakkında ilk izlenimlerimizi topluyorduk. Gerçekten bir tık sıkıcı bir ortamdı. Çünkü paylaşım yapmayı pek sevmeyen bir arkadaş vardı ve ortamı biraz soğuttuğunu hissediyordum. Gerekli paylaşımları 2 saat boyunca yaptık ve birbirimizin numarasını alarak, tekrar görüşmek üzere diyerek ayrıldık. 

Bu tanışmadan bir hafta sonra ev sahibi arkadaş eşime; "Derya, eşimi sevmiş mi?" diye sormuş. eşimde tek tek izlenimlerimi anlatmış. "Senin eşin çok samimi gelmiş, diğer arkadaşı da sevmiş ancak biri ona çok soğuk gelmiş, elektrik alamamış" demiş. Bunun üzerine eşimin ev sahibi arkadaşı da eşinin izlenimlerini anlatmış. "Abi bana da eşim aynı şeyleri söyledi. Derya’yı sevmiş ama diğer abla ona pek samimi gelmemiş." demiş. 

Velhasıl kelam, bunu neden anlattım. Gerçekten ruh diye bir şey var mı? Gerçekten var. Aslında pek konuşmadık. Sonrasında insanlardan hoşlandık mı bunun kritiğini de yapmadık ama ikimizde aynı kişilere karşı aynı hisle hislenmişiz. Çünkü ruhlar birbirlerine tesir ediyor. Ruh, içerisinde derin manalar barındırıyor. Haletlerimiz insanlara sirayet ediyor.

Derinliklerimizi keşfetmek ümidiyle...

 

Herkese merhaba arkadaşlar!

Blog sayfamı yeniledim. Hala eksikler var ama kullanılabilir bir hal aldı diyebilirim. Yeni blogum çok içime sindi. Beni yansıttığını düşünüyorum. Yeni blog tasarımımla yenilendiğimi hissediyorum. Yazılarımı daha büyük bir özenle yazmaya devam edeceğim. Bu arada biraz blogumda farklılaşan birkaç şeyden bahsetmek istiyorum.

Beni instagram, twitter, pinterest ve 1k uygulamasından takip edebilirsiniz. 1k uygulamamı hali hazırda aktif kullanıyorum. Abone & Takip kısmında ilgili sayfalara ulaşabilirsiniz.

Gardrops uygulamamdan genellikle ikinci el kitaplarımı satıyorum. Kitaplarımı temiz kullanıyorum. En fazla 1 kere okunmuş oluyor. İhtiyacınız olan kitaplara da "Satış" kısmından ulaşabilirsiniz.

Ayrıca domain satın aldım ve blogumu daha güvenilir hale getirdim. Artık daha aktif olacağım.

Blog tasarımıyla ilgili önerilerinize açığım. 

Sevgilerimle,

Kuklanız!

Umursamıyorum. Çünkü umursamaktan sıkıldım, yoruldum ve umursamamayı öğrendim. İnsan istemese de umursamamayı öğreniyor, öğrenmek zorunda kalıyormuş. Öğrenmek zorunda kaldığımdan dolayı kendimi iyi hissediyorum.

Tevafuk biriyle kitap muhabbeti yaparken, hayattan konuşmaya başladık. Bana “an” da kalabilmekten, çünkü bana verilen hediyenin yalnızca şu “an” olduğundan bahsetti.  İşte şu cümleyle kendime geldim. Çünkü “an” da kalamıyordum. O sırada geçmiş ile geleceğimi yargılamakla meşguldüm.  

Şimdilerde “an” da kalabiliyorum. “An” ‘ın bana verilen yegane hediye olduğunu anladım. Geçmiş geçmişse, gelecek henüz gelmemiş belki de gelmeyecekse bana verilen yalnızca “an”dır. “An” şu “an” dır. 

“An” da kalabilenlere.

 

Merhaba,

Mart ayında ehliyet almak için bir sürücü kursuna yazıldım.

Daha önce hiç araç kullanmamıştım ve kullanmayı da düşünmüyordum. Ama zaman geçtikçe ehliyetin bir gereklilik olduğunu fark ederek almaya karar verdim.

1 ay yazılı sınavla ilgili dersler görüyorsunuz ama ben sadece kurstan verilen kitaba çalıştım, derslere girmedim. Nisan ayında yazılı sınava girdim. 70 in üzerinde bir puan aldığınızda sınavı geçmiş oluyorsunuz. Bu sınavda trafik, motor ve ilkyardımla ilgili temel bilgileri öğrenmeniz isteniyor.

Sınavı geçtikten sonra 14 ders direksiyon dersi alınıyor. Ders saati 45 dakika. Bu yüzden 7 gün boyunca ders alıyorsunuz. Ben 6. ve 7. Derste sınava hazırdım. Bu süreçte kesinlikle direksiyon hocanızın önemi büyük. Sizi strese sokmaması ve her şeyi ayrıntısıyla anlatması, sizi motive etmesi çok çok önemli. Bu nedenle kesinlikle kursunuzu seçerken yorumlara çok dikkat etmenizi öneriyorum.

Beklenen gün geldi ve sınava girdim. Hocam sınavda bile beni çok korudu ve kolladı. Sonunda sınavı geçtim. Ve gerçekten zorlamadılar. Zaten L ve Paralel parkın kuralları var. Çok kolay geçiyorsunuz. 

Ama en önemlisi sakinliğinizi korumanız ve sınavı dünyanın sonu gibi gormemeniz. Sonuçta heyecanlanabiliriz ama sakin olmazsak çok hata yapabiliriz.

Sınavı geçmenin haklı gururunu yaşayarak yazımı sonlandırıyorum. 

Sevgilerimle.

 

Merhaba,

Umarım günlerimiz keyifli geçiyordur ama çoğumuzun hayat enerjisi gün geçtikçe sönüyor değil mi? Yine her yer kapandı. Küçük esnafın hali ortada, pandemi geçtiğimiz mart ayından beri devam ediyor. Gerçekten psikolojik ve fizyolojik olarak bizi çok zorlayan bir süreç olmaya devam ediyor.

Beni sorarsanız umutluyum. Ramazan ayının gelmesi bana hep umut vermiştir. Kendime, kendimize çeki düzen vermek için büyük bir fırsat.. hatta düzensiz olan hayatı düzene sokmak için bir fırsat ve büyük bir heyecandır. "Ramazan ayı nasıl geçerse tüm sene öyle geçermiş". Bu düsturla hareket edersek ne yaparsak büyük bir kar içindeyiz.

Özellikle son 10 günde olduğumuz bu günlerde bire bin katmak adına daha gayretli olmak gerekli. Namazımız yoksa 5 vakit namazı hedefleyerek yapabildiğimiz kadar namaz kılmak, Kur'an okuyabiliyorsak en azından 1 sayfa okumak, yapabiliyorsak cüz okumak, tefsir okumaları yapmak gerekiyor. Bunu da yapamıyorsak teknolojiden faydalanarak YouTube 'dan sohbetler dinleyebiliriz. Bekir Develi, Siyer Vakfı, Nursöz gibi kanallarda çok güzel sohbet ve dersler mevcut oluyor.

Biraz daha nefsimizi müslüman yapmaya çalışabiliriz. Muhakkak en büyük düşman insanın kendi nefsinden başkası değildir.

Sokağa çıkma yasağı da uygulandığından evden dışarı çıkamıyoruz malum. Cenab-ı Hak resmen bizi ülke olarak itikafa soktu. 

Bizde en azından bir günümüzü yapamıyorsak 1 saatimizi itikaf yaparak geçirebiliriz.

Peki itikaf Nedir? İtikaf: Bir yerde bekleme ve durma anlamına gelir.

Peygamber efendimiz(a.s.m) ramazan ayının son 10 gününde itikafa girerdi. Hz. Aişe Validemiz şöyle nakletmiştir:

Resulullah(s.a.v) Ramazan'ın son on gününde itikaf yaparlardı. Bu durum vefat zamanına kadar bu şekilde devam etmiştir. Daha sonra Hz. Peygamber'in zevceleri itikafı sürdürmüşlerdir.

Ebu Hanife ve İmam Malik'e göre itikafın nafile olarak en azı 1 gündür. Ebu Yusuf en az süreyi , bir günün yarıdan çoğu olarak belirlerken İmam Muhammed itikaf için 1 saati de yeterli bulmuştur.

Bizde bu son ve faziletli günlerde 1 saatte olsa itikafta bulunabiliriz. Peki İtikaf'ın şartları nedir:

1- Niyet Etmek

2- Mescit: Kadının evi mescidi olduğu için bir odamızda itikafa girebiliriz.

3- Oruç tutmak

4- Temiz Olmak

Ayrıca kadının itikafa girmesi için kocasının iznini alması lazımdır. İtikaf süresi içinde Kur'an, hadis, ibadetle meşgul olmak ve temiz elbise giyinip güzel kokular sürünmek itikafın adabındandır.

 

Sevgilerimle,

Kuklanız!

 

İstiklal Marşımızın yazarı Mehmet Akif Ersoy'un Edirnekapı Şehitlik'de bulunan kabrini ziyaret edenlerin, muhakkak gözlerine Babanzade Ahmed Naim'in kabri çarpmıştır.

Peki  kimdir bu adam? Akif'in alelade bir kabir komşusu mudur? 

Babanzade Ahmed Naim;

Mütefekkir*

Felsefe grubu dersleri müderrisi**

Mütercim***

Mekteb-i Sultani (Galatasaray Lisesi) mezunudur.

Öğrencilik yıllarında çalışkan, terbiyeli ve mazbut bir yaşam tarzıyla tanınır ve lise yıllarında dahi tavizsiz dini yaşantısıyla dikkat çeker. Arap ve Fas dilleriyle birlikte Fransızcayı da iyi bir şekilde öğrenir. Böylelikle doğu ve batı kültürünü yakinen takip eder. 

Öğrencileri için Arapça gramer ve alıştırma kitabı yazar, bunun yanı sıra hadis tercüme, milliyetçilik, kadının konumu, fıkıh/hukuk usulüne dair yazılar yayınlar.

Darulfünun Felsefe grubu derslerinin hocalığını üstlenir. Fransızca olan yeni felsefe terimlerin Osmanlıca'ya aktarımı konusunda ciddi bir mesai harcar.

Lisan incelemeleriyle ilgili çalışmalar yapar. Çeşitli devlet kurumlarında önemli görevler üstlenir. 

Üniversite reformuna kadar aralıksız bir şekilde Darulfünun'da müderrisliği sürdürür. Üniversite reformu çerçevesinde İstanbul Üniversitesi bünyesinden ideolojik bir tasfiyeyle birçok arkadaşı gibi kadro harici bırakılır.

Tasfiye yapılırken hocaların ilmi kişiliğinden ziyade inkılapların savunucusu olması kıstas kabul edilmiştir. Dolayısıyla Ahmed Naim'in açığa alınmasında muhalif kişiliği de önemli bir unsurdur. Ayrıca bu süreçte Nazi baskısından kaçan Alman asıllı bilim adamları da üniversitede istihdam edilmiştir.

Profesörlük görevinden uzaklaştırılmasının ardından "Sahih-i Buhari Muhtasarı Tecrid-i Sarih Tercümesi'ne ağırlık verir.

13 Ağustos 1934 tarihinde İstanbul'un Vefa semtinde ve Vefa Karakolu karşısında bulunan evinde pazartesi günü öğle namazının ikinci rekatında secdede rahmet-i Rahman'a kavuşur. Vefatından önce tercüme ettiği son hadis, hasta namazına dair bir hadistir.

Nurlar içinde yatsın.

14 Ağustos 1934 de Fatih Camii'nde kılınan cenaze namazından sonra Edirnekapı mezarlığına defnedilir.

Mehmet Akif Ersoy, merhumun arkasından; 

Naim'in vefat haberi üzerime dağ gibi yıkıldı, hanümanım(evim barkım) yıkıldı da altında kaldım gibi oldum

 diyerek üzüntüsünü dile getirmiştir.

Ahmed Naim, Mehmet Akif'le yan yana defnedilmeyi vasiyet etmiştir. Ondan iki yıl sonra vefat eden Akif, onun yanına defnedilir.

Mehmet Akif'in Kur'an-ı Kerim tercümesinden vazgeçmesi üzerine hem tercümenin hem de tefsirin yapılmasını kabul ederek dokuz ciltlik Hak Dili Kur'an Dili adlı devasa tefsiri yazmış olan Elmalılı M. Hamdi Yazır, Ahmed Naim vefat ettiği zaman ağlayarak şu sözleri söylemiştir:

Her ne zaman bir kelimede tereddüde düşsem ona sorar, tereddüdümü giderirdim. Tercümede benim için danışılacak biricik alim Ahmed Naim'di. Naim'in bilgisi ele geçmez bir hazine, ilmi ve fazlı ise büyük bir define idi. O gidince pek sarsıldım, adeta can evimden vuruldum.

Babanzade Ahmed Naim'i 2 ay önce tanıdım ve daha önce tanımayışımın derin üzüntüsünü yaşamaktayım. 

*Mütefekkir: Düşünür

**Müderris: Muallim, İlim talebelerine ders veren, profesör

***Mütercim: Tercüman

Sevgilerimle.

Kuklanız!

Ben bir sonbahar akşamında büyüdüm.
Yaprakların yaşlandığını ve belinin büküldüğünü görmüştüm o gün.
Evet o gün.

Çok sancılıymış diyordu yaprak,
Ne dedim.
Sustu, sonra sancılı dedi.
Ölmek diyorum, sancılı.

Ölürken mi düşündün ey ahmak dedim.
Hayır dedi
Ya da belki..

Ölürken düşündüğüm için değil, öldükten sonra düşündüğüm için ahmağım,
insanoğlu gibi dedi.

İşte o an duraksadım
İnsanoğlu ve ölmek.
Düşünülecek şey mi?
Ben ve ölmek!
Ölmek..
Daha çok var dedim.

Sonra duraksadım,
Çok mu var? Ya ne zaman diye sordum.
Ne zaman dedim, söylesene, çok var dedin ya hani?
Bir şeye dayanarak diyorsun herhalde değil mi?

Cevap vermedi.

İşte o zaman büyüdüm.
Yaprak ölünce büyüdüm.
Yaprak ölünce.

Müzik eşliğinde okumak için tıktık;


Bir Eylül ortasında bir adam tanıdım.
büyüdüğüm şehre son bakışımdan,
yaprakların sararışından,
yağmurun yüzümü okşayışından,
ardıma bakmayışımdan tanıdım.

Merhaba dostlar,

Bazen insan, düşündükçe kaybolur. Ha işte o zamanlardan biriydi.
Her yer çok karanlıktı. Karanlık gittikçe artıyor, tüm ruhuma sirayet ediyordu. Ben ise o karanlığa teslim olmayı çoktan kabullenmiştim.
İşte o zamanların birindeydim.
Çıkış yolu aradıkça kayboluyordum. 
Adres soruyordum gelip geçene ancak yanıtsız ayrılıyordum.
Ne yapacağımı bilemeyince ağlamaya başladım.
Çaresizliğime ağladım.
Kimsesizliğime ağladım.
Zayıflığıma ağladım.

Selamün Aleyküm dostlar,

Selamün Aleyküm dostlar,
Nasılsınız, iyi misiniz? Ramazan nasıl geçiyor?

Beni sorarsanız çok şükür iyiyim. Bu sene ramazanı daha kolay geçiriyorum geçen seneye nazaran. Geçen sene yollarda bayılacağım diye korkuyordum, fenalaştığım da oluyordu. Tabii böyle olmasının en önemli sebebi evimin işime çok çok uzak olmasıydı, işler de çok yoğun olduğu için hem bedenen hem ruhen  yoruluyordum. İftarı ettikten sonra yığılıp kalıyordum, yatsı namazını da güç bela kılıyorum. Hatırladıkça ne zor günlerdi diyorum.

Yılın başında iş değişikliği yaptığımdan dolayı, bu sene daha kolay ve sakin bir ruh hali içinde orucumu tutuyorum. Stresli bir şekilde çalışmıyorum, eve bir saatte gelebiliyorum, bazen bir buçuk saati buluyor ama buna da çok şükür diyorum.  İşimi daha keyifli yapıyorum ve huzurlu bir ortamda çalışıyorum Elhamdülillah. Daha ne olsun değil mi dostlar,hele ki İstanbul gibi bir yerde..

Ramazan da Elhamdülillah pek bereketli geçiyor, Rabbime verdiği nimetlerden dolayı şükrediyorum. Bu arada acıkmıyorum pek, yalnızca susuz kaldığımdan olsa gerek, akşama doğru baş ağrım oluşuyor iftarımı ettikten sonra da bu hafif ağrı devam ediyor.

Eski Ramazanları özlüyor muyum diye sorarsanız, bilmiyorum pek o zamanları, nasıldı acaba eski ramazanlar hiç bilemiyorum. Daha eğlenceli oluyordur herhalde. İnşallah seneye bu zamanlar Feshane'ye yakın oturursam, oradaki eğlencelere katılmak isterim.


Şimdilik anlatacaklarım bu kadardı, Rabbim oruçlarımızı kabul etsin İnşallah.

Selametle sevgili dost.

Selamün Aleyküm dostlar,

Yahudilerin, Müslümanların üzerine uyguladığı vahşet malumunuz. Ülkemizde birçok kitle Kudüs'ün, İsrail'in başkenti olma fikrine karşı çıktı.Tabii bazıları çoğunluğa uyup, Kudüs'ün biz Müslümanlar için neden önemli olduğunu anlamadan, araştırmadan karşı çıktı. Bazıları ise bu konuyla ilgili derin bir sessizliğe büründü..

Bende ümmet için en hassas konularından biri olan Kudüs için, Mirasımız Derneği tarafından kaleme alınmış "Neden Kudüs?" başlıklı yazıyı sizlerle paylaşmak istedim.